Door de aanhoudende problemen bij weblog.nl kunt u ons nu vinden op:

http://woneninspanje.wordpress.com

Door aanhoudende problemen met weblog.nl:

Zijn wij verhuisd! Kijk op onze nieuwe weblog:

http://woneninspanje.wordpress.com

Woensdag 24 augustus 2011.

Even heb ik mij druk gemaakt over web-log.nl. Dat komt omdat als een Nederlands bedrijf groots aankondigt dat op 1 juni 2011 echt “de stekker eruit gaat” en ze overgaan naar een ander, ik dat ook echt geloof. Maar toen er niets gebeurde verviel ik al gauw in mijn Spaanse gelatenheid. Het komt vanzelf allemaal wel goed, is het vandaag niet dan is het morgen wel en anders wel over een jaar. Hetzelfde heb ik als ik fiets met Javi. Volgens neef Raymon zou het in Nederland onmogelijk zijn om na een uur fietsen nog de route niet te weten. Nederlanders willen weten wat er gaat gebeuren. Ik haal mijn schouders op, we zien het wel. Het is een verrassing. Maar meestal fietsen we 4 uur. Als we met een groep Spanjaarden op reis gaan bekijken ze rustig de prachtige kerk terwijl we al een uur geleden ergens anders een afspraak hadden. Vroeger was ik dan schijnbaar de enige met verantwoordingsgevoel en zenuwen, tegenwoordig maak ik mij nergens meer druk om. Een afspraak is maar een indicatie. Zo van: ongeveer rond 10 xc2xb4s ochtends. Dus ons weblog gaat heus wel over van Typepad naar WordPress maar niet op 1 juni en ook niet op 23 augustus maar misschien wel in 2011. Kijk, dat is nu heel Spaans.

Maandag 28 februari 2011.

De foto van de entrecote op Facebook herkennen we meteen:" Hxe9, ze zitten in Vall de Pop te eten". Vall de Pop is een restaurant in Lliber  waar we al meer dan vijftien jaar komen en waar de kaart al die jaren niet veranderd is. Goed, ze hebben ooit de prijzen omgerekend naar euroxb4s en ze vier jaar later afgerond zodat rare bedragen als 3 euro en 21 cent niet meer op de kaart staan, maar we weten dat er een gegrillde tomaat, een gepofte aardappel en een schijf gefrituurde aubergine op ons bord zullen liggen. We weten dat we een mandje vers boerenbrood met lekkere aioli en een kruiden-oliemengseltje erbij krijgen. Als ik trek heb in een groot stuk vlees, op een houtvuur gegrilld, wil ik hier eten. Er komen niet veel buitenlanders en doordeweeks is het vaak erg rustig tijdens de lunch, maar op zon- en feestdagen weten de Spanjaarden het restaurant wel te vinden. Ze komen voor het gegrillde vlees of bestellen paella, puchero of een andere traditionele specialiteit. Aan een andere tafel zit onze oude overbuurman te genieten van zijn maaltijd met een goed glas wijn. Als ik in de verre, verre toekomst 86 ben wil ik ook zo fit en tevreden in restaurante Vall de Pop zitten, achter een bord goed vlees, met een tomaat, een gepofte aardappel en een gefrituurde schijf aubergine .

Maandag 28 februari 2011.

De foto van de entrecote op Facebook herkennen we meteen:" Hxc3xa9, ze zitten in Vall de Pop te eten". Vall de Pop is een restaurant in Lliber  waar we al meer dan vijftien jaar komen en waar de kaart al die jaren niet veranderd is. Goed, ze hebben ooit de prijzen omgerekend naar euroxc2xb4s en ze vier jaar later afgerond zodat rare bedragen als 3 euro en 21 cent niet meer op de kaart staan, maar we weten dat er een gegrillde tomaat, een gepofte aardappel en een schijf gefrituurde aubergine op ons bord zullen liggen. We weten dat we een mandje vers boerenbrood met lekkere aioli en een kruiden-oliemengseltje erbij krijgen. Als ik trek heb in een groot stuk vlees, op een houtvuur gegrilld, wil ik hier eten. Er komen niet veel buitenlanders en doordeweeks is het vaak erg rustig tijdens de lunch, maar op zon- en feestdagen weten de Spanjaarden het restaurant wel te vinden. Ze komen voor het gegrillde vlees of bestellen paella, puchero of een andere traditionele specialiteit. Aan een andere tafel zit onze oude overbuurman te genieten van zijn maaltijd met een goed glas wijn. Als ik in de verre, verre toekomst 86 ben wil ik ook zo fit en tevreden in restaurante Vall de Pop zitten, achter een bord goed vlees, met een tomaat, een gepofte aardappel en een gefrituurde schijf aubergine .

Maandagochtend 8.15 uur, 28 februari 2011.

Was het eergisteren de eerste zomerse dag met 25,4 graden, gisterochtend regende het (0.8 mm) en daalde de maximumtemperatuur naar 17 graden. Nu is het zonnig, maar fris. De lente laat zich niet tegenhouden, iedere dag zijn er meer bloemetjes die voorzichtig hun kopjes boven het maaiveld steken. Deze heet "gekaperde kalfsvoet" (Arisarum vulgare) en maakt deel uit van de Aronskelkfamilie.

Maandagochtend 8.15 uur, 28 februari 2011.

Was het eergisteren de eerste zomerse dag met 25,4 graden, gisterochtend regende het (0.8 mm) en daalde de maximumtemperatuur naar 17 graden. Nu is het zonnig, maar fris. De lente laat zich niet tegenhouden, iedere dag zijn er meer bloemetjes die voorzichtig hun kopjes boven het maaiveld steken. Deze heet "gekaperde kalfsvoet" (Arisarum vulgare) en maakt deel uit van de Aronskelkfamilie.

Zondag 27 februari 2011.

Over xe9xe9n ding zijn we het al dertig jaar grondig oneens: of de appeltaart van mijn moeder nu het lekkerst is of die van haar moeder. Cokky blijft koppig volhouden dat die van haar moeder het lekkerst is, maar dat komt natuurlijk alleen maar omdat ze aan die appeltaart gewend is. Zodra ze hier in Spanje renettes ziet bakt ze appeltaart, vaak bijna net zo lekker als die van mijn moeder. Nu we een open keuken hebben staat ze xb4s avonds vaak nog wat te rommelen of te bakken. Cokky en haar zus kregen vroeger op verjaardagen, stiekem onder tafel, verborgen onder het dikke afhangende tafelkleed, een klein glaasje verdunde advocaat, gemaakt van eieren van eigen kippen, met slagroom. Allebei lusten ze er nog steeds wel pap van, maar niet uit zoxb4n fles die je zelfs hier in de supermarkt kan kopen. Vorige week mailde haar moeder het geheime familierecept : van 8 kakelverse eieren van de kippen van de buurvrouw, 1 zakje vanillesuiker, 350 gram suiker en 250 cc inmaakbrandewijn maakt ze, flink roerend in een pan die in een andere pan met warm water hangt  heerlijke advocaat. Ok, xe9xe9n punt voor Ma Lekkerkerk. Maar de jus zoals Ma Huge die maakt is veel lekkerder, al ontkent Cokky dat: einduitslag:  2-1 voor mijn moeder.

Zondag 27 februari 2011.

Over xc3xa9xc3xa9n ding zijn we het al dertig jaar grondig oneens: of de appeltaart van mijn moeder nu het lekkerst is of die van haar moeder. Cokky blijft koppig volhouden dat die van haar moeder het lekkerst is, maar dat komt natuurlijk alleen maar omdat ze aan die appeltaart gewend is. Zodra ze hier in Spanje renettes ziet bakt ze appeltaart, vaak bijna net zo lekker als die van mijn moeder. Nu we een open keuken hebben staat ze xc2xb4s avonds vaak nog wat te rommelen of te bakken. Cokky en haar zus kregen vroeger op verjaardagen, stiekem onder tafel, verborgen onder het dikke afhangende tafelkleed, een klein glaasje verdunde advocaat, gemaakt van eieren van eigen kippen, met slagroom. Allebei lusten ze er nog steeds wel pap van, maar niet uit zoxc2xb4n fles die je zelfs hier in de supermarkt kan kopen. Vorige week mailde haar moeder het geheime familierecept : van 8 kakelverse eieren van de kippen van de buurvrouw, 1 zakje vanillesuiker, 350 gram suiker en 250 cc inmaakbrandewijn maakt ze, flink roerend in een pan die in een andere pan met warm water hangt  heerlijke advocaat. Ok, xc3xa9xc3xa9n punt voor Ma Lekkerkerk. Maar de jus zoals Ma Huge die maakt is veel lekkerder, al ontkent Cokky dat: einduitslag:  2-1 voor mijn moeder.

Zaterdag 26 februari 2011.

Via een eeuwenoud poortje lopen we het sfeervolle centrum in. Normaal fietsen we altijd om Pego heen, nog nooit zijn we in het hartje centrum geweest. Dit weekend is er Middeleeuwse Markt in Pego en aangezien we een logee te entertainen hebben en het prachtig zomersweer is, bezoeken we Pego. De kerktoren steekt prachtig af tegen de blauwe lucht, we lopen even naar binnen en bewonderen de kleurrijke schilderingen. Koffie op het plein in de zon en daarna lopen we de markt op. Dezelfde marktkramen als op de Middeleeuwse Markt in Benissa, met dezelfde lekkere dingen, dezelfde goochelaar en dezelfde draaimolenman die al fietsend de kleintjes laat ronddraaien. Gelukkig staat ook dezelfde bakker er, met dezelfde heerlijke zuurdesembroden uit zijn houtgestookte oven. We slenteren rond, nemen een biertje met wat tapas, genieten van de voorjaarszon en rijden weer naar huis. Het brood smaakt heerlijk met de vers gexefmporteerde Hollandse boerenkaas, in de tuinstoel, voeten op het voetenbankje, onder de vandaag voor het eerst opgezette parasol. Wat voor weer hebben ze ook al weer in Holland vandaag? Regen en harde wind? Doe dan nog maar een glaasje en een boterham en dan houden we lekker sixebsta onder de parasol.

Zaterdag 26 februari 2011.

Via een eeuwenoud poortje lopen we het sfeervolle centrum in. Normaal fietsen we altijd om Pego heen, nog nooit zijn we in het hartje centrum geweest. Dit weekend is er Middeleeuwse Markt in Pego en aangezien we een logee te entertainen hebben en het prachtig zomersweer is, bezoeken we Pego. De kerktoren steekt prachtig af tegen de blauwe lucht, we lopen even naar binnen en bewonderen de kleurrijke schilderingen. Koffie op het plein in de zon en daarna lopen we de markt op. Dezelfde marktkramen als op de Middeleeuwse Markt in Benissa, met dezelfde lekkere dingen, dezelfde goochelaar en dezelfde draaimolenman die al fietsend de kleintjes laat ronddraaien. Gelukkig staat ook dezelfde bakker er, met dezelfde heerlijke zuurdesembroden uit zijn houtgestookte oven. We slenteren rond, nemen een biertje met wat tapas, genieten van de voorjaarszon en rijden weer naar huis. Het brood smaakt heerlijk met de vers gexc3xafmporteerde Hollandse boerenkaas, in de tuinstoel, voeten op het voetenbankje, onder de vandaag voor het eerst opgezette parasol. Wat voor weer hebben ze ook al weer in Holland vandaag? Regen en harde wind? Doe dan nog maar een glaasje en een boterham en dan houden we lekker sixc3xabsta onder de parasol.

Vrijdag 25 februari 2011.

Een grote bos wilde groene asperges lag gisteren op het aanrecht bij Alex. "Heb je al asperges?" vroeg Cokky ongelovig. Ja, het is nog wat vroeg in het jaar maar op sommige plekken zijn ze al te vinden, vertelde hij. Het zoeken van wilde asperges is een traditie die door veel mensen uit het dorp in ere wordt gehouden, ze verwerken ze vaak met gebakken eieren. Inmiddels weet Cokky ook aardig waar je moet zoeken dus tijdens de amandelbloesemwandeling van vandaag keek ze meer naar de grond dan naar de bloesem. Ze heeft er nog niet veel gevonden maar de suggestie dat ze er precies genoeg had voor xe9xe9n persoon en dat ik wel een gehaktbal zou nemen werd afgewezen. "De beroemde Romeinse geneesheer Plinius schreef aan de asperge geneeskrachtige eigenschappen toe ,vooral omdat de urine na het eten van asperges een typische, sterke geur krijgt. Die wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van thiolen, zwavelverbindingen die het lichaam helpen bij de verdediging tegen andere chemicalixebn. Asperges bevatten vitamines A,B2, C, E, fosfor, magnesium en ijzer. Ze zijn vochtafdrijvend en gaan kristalvorming in de nieren tegen." leest ze voor. "Omwille van hun vorm beschouwde men de groente ook altijd al als afrodisiacum". Zou dat een stille wenk zijn? In een glaasje water blijven ze wel twee dagen goed dus ze gaat morgen verder zoeken totdat ze er genoeg heeft om een 2-persoonstortilla van te maken. Gelukkig is de geplande fietstocht voor morgen redelijk vlak, ik denk dat ik maar eens een dagje rustig aan doe.

Vrijdag 25 februari 2011.

Een grote bos wilde groene asperges lag gisteren op het aanrecht bij Alex. "Heb je al asperges?" vroeg Cokky ongelovig. Ja, het is nog wat vroeg in het jaar maar op sommige plekken zijn ze al te vinden, vertelde hij. Het zoeken van wilde asperges is een traditie die door veel mensen uit het dorp in ere wordt gehouden, ze verwerken ze vaak met gebakken eieren. Inmiddels weet Cokky ook aardig waar je moet zoeken dus tijdens de amandelbloesemwandeling van vandaag keek ze meer naar de grond dan naar de bloesem. Ze heeft er nog niet veel gevonden maar de suggestie dat ze er precies genoeg had voor xc3xa9xc3xa9n persoon en dat ik wel een gehaktbal zou nemen werd afgewezen. "De beroemde Romeinse geneesheer Plinius schreef aan de asperge geneeskrachtige eigenschappen toe ,vooral omdat de urine na het eten van asperges een typische, sterke geur krijgt. Die wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van thiolen, zwavelverbindingen die het lichaam helpen bij de verdediging tegen andere chemicalixc3xabn. Asperges bevatten vitamines A,B2, C, E, fosfor, magnesium en ijzer. Ze zijn vochtafdrijvend en gaan kristalvorming in de nieren tegen." leest ze voor. "Omwille van hun vorm beschouwde men de groente ook altijd al als afrodisiacum". Zou dat een stille wenk zijn? In een glaasje water blijven ze wel twee dagen goed dus ze gaat morgen verder zoeken totdat ze er genoeg heeft om een 2-persoonstortilla van te maken. Gelukkig is de geplande fietstocht voor morgen redelijk vlak, ik denk dat ik maar eens een dagje rustig aan doe.

Vrijdagochtend 8.20 uur, 25 februari 2011.

Windstil en vrijwel onbewolkt. Het is afgekoeld tot 5,4 graden. Gisteren was een mooie dag met weinig wind. Het werd 19,7 graden. De katten tonen grote interesse voor een flinke vogel die parmantig over ons grasveld stapt. Koereigers komen hier regelmatig voedsel zoeken. Insecten, reptielen en zelfs muizen staan op hun menu. Omdat ze vaak bij vee in de buurt zijn hebben we ze koereigers genoemd.
Agenda: motorzaagketting slijpen, luchtfilter schoonspuiten en naar de boomgaard om met Paco brandhout te zagen. Cokky gaat met de logee een bloesemtochtje maken.

Vrijdagochtend 8.20 uur, 25 februari 2011.

Windstil en vrijwel onbewolkt. Het is afgekoeld tot 5,4 graden. Gisteren was een mooie dag met weinig wind. Het werd 19,7 graden. De katten tonen grote interesse voor een flinke vogel die parmantig over ons grasveld stapt. Koereigers komen hier regelmatig voedsel zoeken. Insecten, reptielen en zelfs muizen staan op hun menu. Omdat ze vaak bij vee in de buurt zijn hebben we ze koereigers genoemd.
Agenda: motorzaagketting slijpen, luchtfilter schoonspuiten en naar de boomgaard om met Paco brandhout te zagen. Cokky gaat met de logee een bloesemtochtje maken.

Donderdag 24 februari 2011.

Een feest, een processie, de Fallas, de zomerfeesten of de Vuelta die langs komt, alles kan een reden zijn om potentiele bezoekers over te halen tot het plannen van een bezoek, precies op die datum. Op zich is de omgeving altijd mooi genoeg voor een bezoek aan de Costa Blanca maar als we logxe9es krijgen die hier al vaker geweest zijn proberen we nog wat extra leuke dingen mee te pakken.De bloeiende amandelbomen zijn natuurlijk een dankbaar onderwerp, al zijn ze niet ieder jaar even mooi. Een flinke nachtvorst en de knoppen bevriezen. Een storm of een paar flinke regenbuien en het is gauw gebeurd met de tere bloesemblaadjes. De bloei is nu over zijn hoogtepunt heen maar er zijn nog wat boomgaarden die prachtig zijn. De groene blaadjes verschijnen en dat is ook weer fijn: de bomen veranderen van lichtroze naar groen. Vandaag hebben we voor het eerst de openslaande deuren in de woonkamer weer de hele dag open gehad: buiten was het zonnig en bijna 20 graden. Dat is voor de meeste Hollanders die genoeg hebben van de lange winter al reden genoeg om meteen een ticket naar Spanje te kopen. Natuurlijk zijn mooi gezeemde ramen ook een lust voor het oog, maar helaas gaat deze toeristische attractie wegens gebrek aan belangstelling van de hoofdpersoon niet door. (Geen tijd, moet nog een weblogje maken. Geen zin, zegt Cokky). Nou ja, mooi weer en ons gezelschap, dat is toch genoeg om een topvakantie te hebben?

Donderdag 24 februari 2011.

Een feest, een processie, de Fallas, de zomerfeesten of de Vuelta die langs komt, alles kan een reden zijn om potentiele bezoekers over te halen tot het plannen van een bezoek, precies op die datum. Op zich is de omgeving altijd mooi genoeg voor een bezoek aan de Costa Blanca maar als we logxc3xa9es krijgen die hier al vaker geweest zijn proberen we nog wat extra leuke dingen mee te pakken.De bloeiende amandelbomen zijn natuurlijk een dankbaar onderwerp, al zijn ze niet ieder jaar even mooi. Een flinke nachtvorst en de knoppen bevriezen. Een storm of een paar flinke regenbuien en het is gauw gebeurd met de tere bloesemblaadjes. De bloei is nu over zijn hoogtepunt heen maar er zijn nog wat boomgaarden die prachtig zijn. De groene blaadjes verschijnen en dat is ook weer fijn: de bomen veranderen van lichtroze naar groen. Vandaag hebben we voor het eerst de openslaande deuren in de woonkamer weer de hele dag open gehad: buiten was het zonnig en bijna 20 graden. Dat is voor de meeste Hollanders die genoeg hebben van de lange winter al reden genoeg om meteen een ticket naar Spanje te kopen. Natuurlijk zijn mooi gezeemde ramen ook een lust voor het oog, maar helaas gaat deze toeristische attractie wegens gebrek aan belangstelling van de hoofdpersoon niet door. (Geen tijd, moet nog een weblogje maken. Geen zin, zegt Cokky). Nou ja, mooi weer en ons gezelschap, dat is toch genoeg om een topvakantie te hebben?

Donderdagochtend 8.10 uur, 24 februari 2011.

Vrijwel onbewolkt en windstil. Zonder wind is het flink afgekoeld, naar 4,6 graden. Gisteren was een mooie dag, de temperatuur liep op 20,6 graden.
Agenda: ik moet nog steeds de ramen zemen. We hebben een brandvergunning gehaald dus begin ik vandaag eerst maar eens met een enorme berg snoeihout te verbranden. Ramen zemen kan altijd nog. Door de overdreven amandelbloesem zou ik bijna de andere bloemetjes vergeten.

Donderdagochtend 8.10 uur, 24 februari 2011.

Vrijwel onbewolkt en windstil. Zonder wind is het flink afgekoeld, naar 4,6 graden. Gisteren was een mooie dag, de temperatuur liep op 20,6 graden.
Agenda: ik moet nog steeds de ramen zemen. We hebben een brandvergunning gehaald dus begin ik vandaag eerst maar eens met een enorme berg snoeihout te verbranden. Ramen zemen kan altijd nog. Door de overdreven amandelbloesem zou ik bijna de andere bloemetjes vergeten.

Er staan slechts een paar huizen, het lijkt me een heerlijke plek om te wonen: geen internet, geen stroom, geen dekking voor de mobiele telefoon, lekker rustig. Vlak langs de weg staat de ruxefne van een kerkje. De bomen groeien door het dak, klimop bedekt de muren. "Pla de Petracos" heet het hier. Een kilometer of vier vxf3xf3r Castell de Castells gaat een weggetje naar rechts, een steil, slecht weggetje naar Vall dxb4Ebo. Het is gedeeltelijk geasfalteerd  maar meer geschikt  voor de mountainbike dan voor de racefiets. Waarschijnlijk vonden de bewoners van Petracos in vroeger eeuwen het te ver lopen naar Castell  voor de zondagse kerkdienst en besloten ze zelf ook een kerk te bouwen. In 1870 zamelde de pastoor van Castell geld in om de kerk af te bouwen, maar het geld werd gestolen. Hij was hierdoor zo teleurgesteld dat hij zowel zijn bouwproject als zijn parochie in de steek liet. De kerk is nooit afgebouwd. De ingang is gedeeltelijk dichtgemaakt met stenen omdat er waarschijnlijk geiten in gehouden zijn. Omringd door de bloeiende amandelbomen staat het kerkje te wachten, tot er xe9xe9n keer per jaar, in september, een feest gehouden wordt. De inwoners van Castell de Castels houden een processie naar het kerkje, er wordt een mis opgedragen en daarna eten ze paella in de schaduw van de steeneiken  bij de "venta", het gebouw op de hoek. Daarna keert de rust weer terug, alleen een enkeling stopt er nog wel eens, om fotoxb4s te maken als de amandelbomen bloeien.