http://woneninspanje.wordpress.com

Wij zijn verhuisd! Kijk op onze nieuwe weblog:

http://woneninspanje.wordpress.com

Woensdag 24 augustus 2011.

Even heb ik mij druk gemaakt over web-log.nl. Dat komt omdat als een Nederlands bedrijf groots aankondigt dat op 1 juni 2011 echt “de stekker eruit gaat” en ze overgaan naar een ander, ik dat ook echt geloof. Maar toen er niets gebeurde verviel ik al gauw in mijn Spaanse gelatenheid. Het komt vanzelf allemaal wel goed, is het vandaag niet dan is het morgen wel en anders wel over een jaar. Hetzelfde heb ik als ik fiets met Javi. Volgens neef Raymon zou het in Nederland onmogelijk zijn om na een uur fietsen nog de route niet te weten. Nederlanders willen weten wat er gaat gebeuren. Ik haal mijn schouders op, we zien het wel. Het is een verrassing. Maar meestal fietsen we 4 uur. Als we met een groep Spanjaarden op reis gaan bekijken ze rustig de prachtige kerk terwijl we al een uur geleden ergens anders een afspraak hadden. Vroeger was ik dan schijnbaar de enige met verantwoordingsgevoel en zenuwen, tegenwoordig maak ik mij nergens meer druk om. Een afspraak is maar een indicatie. Zo van: ongeveer rond 10 xc2xb4s ochtends. Dus ons weblog gaat heus wel over van Typepad naar WordPress maar niet op 1 juni en ook niet op 23 augustus maar misschien wel in 2011. Kijk, dat is nu heel Spaans.

Donderdag 30 juni 2011.

Ja natuurlijk Joke, ik bewaar stokrozenzaad voor je! Als er tenminste nog wat van over is als de stokrooszaadvreetkevertjes er mee klaar zijn, die beginnen al te vreten terwijl het zaad nog groen is. Koepoes vangt grote sprinkhanen in de tuin maar als ze in aanraking is gekomen met de gemene stekels geeft ze het even op. Allerlei gespuis eist een deel van de kikkerwten op. Zijn dat rupseneitjes? Met de macrolens zie ik iedere kleine aanval op de voedselvoorraad in de moestuin. Intussen lopen kolonnes kleine miertjes tegen de buitenmuren op omdat ze ergens op zolder iets interessants hebben ontdekt. Waarschijnlijk zijn ze bezig ons administratieve verleden analoog te vernietigen. Gif wil ik niet gebruiken omdat mijn helpers in de strijd tegen deze mini-papierversnipperaars, de hagedissen en gekkoxb4s, daar niet van houden. Van voortdurende aanvallen met de bezem trekken de mieren zich niets aan. Door afrikaantjes, lavendel, afwaswater en kruidnagelen laten ze zich ook niet ontmoedigen. Volgens mij weten ze dat ik maar alleen ben, zij zijn vxe9r in de meerderheid. Knoflook, adviseert Rosa. Terwijl ik de muur sta in te wrijven met een doorgesneden teentje knoflook heeft Koepoes weer een andere sprinkhaan te pakken. Koepoes en ik, in de strijd tegen vraatzuchtige indringers laten we ons niet zo gauw ontmoedigen!  

Donderdag 30 juni 2011.

Ja natuurlijk Joke, ik bewaar stokrozenzaad voor je! Als er tenminste nog wat van over is als de stokrooszaadvreetkevertjes er mee klaar zijn, die beginnen al te vreten terwijl het zaad nog groen is. Koepoes vangt grote sprinkhanen in de tuin maar als ze in aanraking is gekomen met de gemene stekels geeft ze het even op. Allerlei gespuis eist een deel van de kikkerwten op. Zijn dat rupseneitjes? Met de macrolens zie ik iedere kleine aanval op de voedselvoorraad in de moestuin. Intussen lopen kolonnes kleine miertjes tegen de buitenmuren op omdat ze ergens op zolder iets interessants hebben ontdekt. Waarschijnlijk zijn ze bezig ons administratieve verleden analoog te vernietigen. Gif wil ik niet gebruiken omdat mijn helpers in de strijd tegen deze mini-papierversnipperaars, de hagedissen en gekkoxc2xb4s, daar niet van houden. Van voortdurende aanvallen met de bezem trekken de mieren zich niets aan. Door afrikaantjes, lavendel, afwaswater en kruidnagelen laten ze zich ook niet ontmoedigen. Volgens mij weten ze dat ik maar alleen ben, zij zijn vxc3xa9r in de meerderheid. Knoflook, adviseert Rosa. Terwijl ik de muur sta in te wrijven met een doorgesneden teentje knoflook heeft Koepoes weer een andere sprinkhaan te pakken. Koepoes en ik, in de strijd tegen vraatzuchtige indringers laten we ons niet zo gauw ontmoedigen!  

Donderdagochtend 7.30 uur, 30 juni 2011 (door Cokky).

Gisteren bleef het nogal bewolkt, de temperatuur kwam niet boven de 28,9 graden maar het was behoorlijk plakkerig weer. Vannacht is het digitale kwik gedaald naar 22,1 graden. Er zijn weer wat wolken en we zouden een onweersbuitje kunnen krijgen.
De Wilde Peen is altijd mooi om te fotograferen, ook als hij uitgebloeid is.

Donderdagochtend 7.30 uur, 30 juni 2011 (door Cokky).

Gisteren bleef het nogal bewolkt, de temperatuur kwam niet boven de 28,9 graden maar het was behoorlijk plakkerig weer. Vannacht is het digitale kwik gedaald naar 22,1 graden. Er zijn weer wat wolken en we zouden een onweersbuitje kunnen krijgen.
De Wilde Peen is altijd mooi om te fotograferen, ook als hij uitgebloeid is.

Woensdag 29 juni 2011 (door Cokky).

In zeven jaar tijd kan er veel veranderen. Kinderen groeien op, wielrenploegen houden op te bestaan, renners komen en gaan. Zeven jaar geleden waren we met vakantie in de Franse Alpen, met Dick en Irene en de kinderen. Fietsen mee, de mannen beklommen de bekende cols en de vrouwen genoten van de dorpen en de markten met streekproducten. Het was het jaar dat de individuele klimtijdrit van de Tour de France op Alpe dxb4Huez werd gehouden, en we zagen alle bekende en onbekende wielrenners van dichtbij. Lance was er, en Jan Ullrich. Zeven jaar geleden hadden we voor het eerst een leesbrilletje nodig om de wedstrijdverslagen in de krant te lezen. Nu zijn de mannen weer in de Alpen: Dick met de club uit Katwijk om mee te doen met de Marmotte, Edwin met de club van Pedreguer om dezelfde toppen en nog een paar extra te beklimmen, maar dan verdeeld over drie dagen. Dick doet verslag op zijn log, Edwin heeft alleen een oud mobieltje bij zich dat meestal uitstaat. Ze fietsen allebei nog even graag in de bergen en ze zijn nog steeds allebei even sterk. Dat wordt iedere keer weer even scherp gecontroleerd, wat dat betreft is er niks veranderd in zeven jaar.

Woensdag 29 juni 2011 (door Cokky).

In zeven jaar tijd kan er veel veranderen. Kinderen groeien op, wielrenploegen houden op te bestaan, renners komen en gaan. Zeven jaar geleden waren we met vakantie in de Franse Alpen, met Dick en Irene en de kinderen. Fietsen mee, de mannen beklommen de bekende cols en de vrouwen genoten van de dorpen en de markten met streekproducten. Het was het jaar dat de individuele klimtijdrit van de Tour de France op Alpe dxc2xb4Huez werd gehouden, en we zagen alle bekende en onbekende wielrenners van dichtbij. Lance was er, en Jan Ullrich. Zeven jaar geleden hadden we voor het eerst een leesbrilletje nodig om de wedstrijdverslagen in de krant te lezen. Nu zijn de mannen weer in de Alpen: Dick met de club uit Katwijk om mee te doen met de Marmotte, Edwin met de club van Pedreguer om dezelfde toppen en nog een paar extra te beklimmen, maar dan verdeeld over drie dagen. Dick doet verslag op zijn log, Edwin heeft alleen een oud mobieltje bij zich dat meestal uitstaat. Ze fietsen allebei nog even graag in de bergen en ze zijn nog steeds allebei even sterk. Dat wordt iedere keer weer even scherp gecontroleerd, wat dat betreft is er niks veranderd in zeven jaar.

Woensdagochtend 7.20 uur, 29 juni 2011 (door Cokky).

Wolken en zon wisselen elkaar af, het waait. Het is niet erg afgekoeld vannacht, het is 22 graden gebleven. De maximimtemperatuur van gisteren was 30,9 graden. De stokrozen zijn al bijna  uitgebloeid. Nog even en we kunnen weer zaad verzamelen zodat we er volgend jaar nog meer hebben.

Woensdagochtend 7.20 uur, 29 juni 2011 (door Cokky).

Wolken en zon wisselen elkaar af, het waait. Het is niet erg afgekoeld vannacht, het is 22 graden gebleven. De maximimtemperatuur van gisteren was 30,9 graden. De stokrozen zijn al bijna  uitgebloeid. Nog even en we kunnen weer zaad verzamelen zodat we er volgend jaar nog meer hebben.

Dinsdagochtend 7.30 uur, 28 juni 2011.

Er hangt een beetje nevel in de vallei. Dat is een mooi gezicht als die elektriciteitsdraden er niet dwars doorheen zouden lopen. Nou ja, ik heb geen tijd om ze weg te shoppen, we gaan gauw fietsen. Gisteren werd het ruim 29 graden. Tot een uur of elf is het nog prima uit te houden op de fiets.

Dinsdagochtend 7.30 uur, 28 juni 2011.

Er hangt een beetje nevel in de vallei. Dat is een mooi gezicht als die elektriciteitsdraden er niet dwars doorheen zouden lopen. Nou ja, ik heb geen tijd om ze weg te shoppen, we gaan gauw fietsen. Gisteren werd het ruim 29 graden. Tot een uur of elf is het nog prima uit te houden op de fiets.

Maandag 27 juni 2011.

Na drie dagen achterelkaar processies kijken en fotograferen begin ik lichte symptomen van processie-moeheid te vertonen. We hebben de fotoxb4s van de ene nog niet verwerkt of de volgende staat al weer op het programma. "Maar ze zijn toch allemaal anders, en het is toch gezellig, en het is toch een superonderwerp om te fotograferen", probeert Cokky me over te halen. Juan heeft daar een hele andere mening over: "Het is allemaal traditie, het is ieder jaar precies hetzelfde, toen ik een klein kind was hing dat snoer vuurwerk ook al precies op dezelfde plek en de route is nog nooit veranderd." Goed, in iedere processie wordt een andere heilige meegedragen en ieder jaar zijn er andere Festeros maar verder is het een behoorlijk standaardprocedxe9. "Maar vandaag is de mooiste processie van het hele jaar, die met de bloemen, en de communicantjes lopen mee en we hebben beloofd dat we fotoxb4s zouden maken" en Cokky gaat alleen naar het dorp. Na een maaltijd op het plein komt ze pas om middernacht thuis. "Zijn we er nu van af", vraag ik. " Alleen volgende week zondag nog, dan wordt de Corpus Christi processie in Lliber gelopen." "Wat jammer, ik kan niet, want dan fiets ik Alpe dxb4Huez op", zeg ik opgelucht.

Maandag 27 juni 2011.

Na drie dagen achterelkaar processies kijken en fotograferen begin ik lichte symptomen van processie-moeheid te vertonen. We hebben de fotoxc2xb4s van de ene nog niet verwerkt of de volgende staat al weer op het programma. "Maar ze zijn toch allemaal anders, en het is toch gezellig, en het is toch een superonderwerp om te fotograferen", probeert Cokky me over te halen. Juan heeft daar een hele andere mening over: "Het is allemaal traditie, het is ieder jaar precies hetzelfde, toen ik een klein kind was hing dat snoer vuurwerk ook al precies op dezelfde plek en de route is nog nooit veranderd." Goed, in iedere processie wordt een andere heilige meegedragen en ieder jaar zijn er andere Festeros maar verder is het een behoorlijk standaardprocedxc3xa9. "Maar vandaag is de mooiste processie van het hele jaar, die met de bloemen, en de communicantjes lopen mee en we hebben beloofd dat we fotoxc2xb4s zouden maken" en Cokky gaat alleen naar het dorp. Na een maaltijd op het plein komt ze pas om middernacht thuis. "Zijn we er nu van af", vraag ik. " Alleen volgende week zondag nog, dan wordt de Corpus Christi processie in Lliber gelopen." "Wat jammer, ik kan niet, want dan fiets ik Alpe dxc2xb4Huez op", zeg ik opgelucht.

Maandagochtend 7.20 uur, 27 juni 2011.

Onbewolkt en 15 graden, net als gisteren. Toen werd het om 16.30 uur 29,1 graden.
Agenda: dacht ik dat ik klaar was met het maaien van een boomgaard, vraagt de eigenaresse wanneer ik het kom afmaken? Blijkt dat er ergens nog een stuk ligt. Nou ja, dan nu maar snel even terug en daarna ons gras maaien want morgenavond vertrek ik met de fietsclub naar de Alpen.
Loesje hoort wat en kijkt waakzaam over het gemaaide landje. Katten horen een stuk scherper dan mensen, er zal wel een muisje in het hooi zitten.

Maandagochtend 7.20 uur, 27 juni 2011.

Onbewolkt en 15 graden, net als gisteren. Toen werd het om 16.30 uur 29,1 graden.
Agenda: dacht ik dat ik klaar was met het maaien van een boomgaard, vraagt de eigenaresse wanneer ik het kom afmaken? Blijkt dat er ergens nog een stuk ligt. Nou ja, dan nu maar snel even terug en daarna ons gras maaien want morgenavond vertrek ik met de fietsclub naar de Alpen.
Loesje hoort wat en kijkt waakzaam over het gemaaide landje. Katten horen een stuk scherper dan mensen, er zal wel een muisje in het hooi zitten.

Zondag 26 juni 2011.

Heel Spanje is inmiddels bevrijd van de Romeinen. Hxe9xe9l Spanje? Nee, een kleine nederzetting aan de Costa Blanca bleef moedig weerstand bieden. In Pego woont nog een Centurion met een handjevol trouwe soldaten. En soms trekken ze erop uit en veroveren een paar straten van een dorpje in de buurt.

 "Edwin, mag ik deze van je lenen?" Enthousiast komt Peter de trap af met een paar van mijn Asterixen. Ja natuurlijk mag dat, en zijn vader en ik bladeren even door "Asterix in Hispania", wat nu natuurlijk onze favoriete titel is. Nog diezelfde avond stuiten we in Alcalali op een groepje Romeinse soldaten. Gedisciplineerd staan ze in slagorde opgesteld en de centurion zwaait met zijn zwaard om zijn orders door te geven. Hij heeft dan wel geen honderd man bij zich maar toch maken ze indruk, die mannen in hun gevechtstenue met hun lansen. "Kijk, dat zijn die helmen die Obelix altijd opstapelt", wijs ik Peter. Ze marcheren door het dorp met hun eigen muzikanten, in gezelschap van Festeros in prachtige Valenciaanse klederdracht, de Festeras uit het dorp, de kinderen die communie gedaan hebben, gevolgd door alle andere dorpelingen en het muziekkorps. Vandaag wordt het beeld van de Santissim Christ de la Salut meegevoerd, dat een stuk groter is en met moeite door de kerkdeur kan. Als hij weer veilig terug is in de kerk, wordt een groot vuurwerk afgestoken en dan is het weer tijd om aan tafel te gaan en te eten op straat.

Zondag 26 juni 2011.

Heel Spanje is inmiddels bevrijd van de Romeinen. Hxc3xa9xc3xa9l Spanje? Nee, een kleine nederzetting aan de Costa Blanca bleef moedig weerstand bieden. In Pego woont nog een Centurion met een handjevol trouwe soldaten. En soms trekken ze erop uit en veroveren een paar straten van een dorpje in de buurt.

 "Edwin, mag ik deze van je lenen?" Enthousiast komt Peter de trap af met een paar van mijn Asterixen. Ja natuurlijk mag dat, en zijn vader en ik bladeren even door "Asterix in Hispania", wat nu natuurlijk onze favoriete titel is. Nog diezelfde avond stuiten we in Alcalali op een groepje Romeinse soldaten. Gedisciplineerd staan ze in slagorde opgesteld en de centurion zwaait met zijn zwaard om zijn orders door te geven. Hij heeft dan wel geen honderd man bij zich maar toch maken ze indruk, die mannen in hun gevechtstenue met hun lansen. "Kijk, dat zijn die helmen die Obelix altijd opstapelt", wijs ik Peter. Ze marcheren door het dorp met hun eigen muzikanten, in gezelschap van Festeros in prachtige Valenciaanse klederdracht, de Festeras uit het dorp, de kinderen die communie gedaan hebben, gevolgd door alle andere dorpelingen en het muziekkorps. Vandaag wordt het beeld van de Santissim Christ de la Salut meegevoerd, dat een stuk groter is en met moeite door de kerkdeur kan. Als hij weer veilig terug is in de kerk, wordt een groot vuurwerk afgestoken en dan is het weer tijd om aan tafel te gaan en te eten op straat.

Zondagochtend 7.40 uur, 26 juni 2011.

De zon komt op aan een onbewolkte hemel. Gisteren was een zonnige dag, het bleef heerlijk fris. De maximumtemperatuur kwam uit op 27,1 graden. Het was ook prima weer om te fietsen. Een prachtige tocht van 140 kilometer gemaakt over Castell de Castells, Gorga en de Tudons.
Loesje scherpt tijdens de ochtendwandeling haar nageltjes aan een flinke druivenstruik.