Dinsdag 31 augustus 2010.

Hij kan heerlijke paella maken maar bouwen is zijn vak. Tien
jaar geleden bouwde hij de huizen achter ons, een jonge, ijzersterke
bouwvakker, dag in dag uit stond hij met blote handen stenen omhoog te gooien, die zijn
maat opving. Door zijn brede, blonde kop dachten we dat het een Duitser was
maar later, toen we hem tijdens een etentje van de fietsclub weer tegenkwamen,
hielp hij ons uit de droom: Hector is een volbloed Spanjaard maar in iedere
generatie van zijn familie komt er wel xe9xe9n grote blonde man voor, erfenis van
een Viking die eeuwen geleden een Spaanse schone veroverde. Inmiddels heeft hij
zijn eigen bouwbedrijfje, en had zoveel werk dat hij vaak niet eens tijd had om
met ons te fietsen. Maar vanochtend ging de telefoon: weten wij of er werk is
in Nederland? In de bouw, of schilderen? Want zijn laatste klus is af en er is
niks meer te doen in de bouw hier. Hij praat goed Engels, is vriendelijk en
betrouwbaar, en wil best een paar maanden in een caravan wonen of zo, als hij
maar kan werken en wat verdienen. Nee, we weten niks, maar we houden het in
gedachten, je weet nooit, nu de BTW verlaagd wordt naar 6 procent voor
verbouwingen zit er misschien een kans in voor hem. Pannenbier kennen ze hier
niet, maar als het bouwproject afgerond is wordt dat gegarandeerd gevierd met
een mooie paella.