Woensdag 4 november 2009.

Het is een Engelsman van een jaar of 60 en we kijken naar zijn
bomen die gesnoeid moeten worden. Ik mag hem niet, hij is autoritair, gestresst,
heeft geen belangstelling voor mij en hij gedraagt zich alsof Engeland nog de
baas is over heel de wereld. Dan zijn bomen, een aantal flink uitgegroeide
valse pepers die zich verweven hebben met de telefoonlijn met daaronder een gammele
tuinverlichting. Ik moet in de boom klimmen, daar hou ik wel van, elke tak
vastbinden en dan xe9xe9n voor xe9xe9n afzagen en langzaam laten zakken. Hij zal mij
wel helpen op de grond. Dan staat er een flinke Johannesbroodboom met diezelfde
telefoonlijn en een automatische poort eronder. Ook een moeilijk geval maar wel
te doen. Als klapstuk wijst hij naar een enorme cipres, de groene zuil is zeker
16 meter hoog, staat naast het zwembad en aan de andere kant gaapt een afgrond
met landbouwterrassen waar hij leuke perkjes met bloemen heeft. Die boom moet
ingekort worden tot drie meter hoogte. Ik ben niet gauw bang maar deze conifeer
boezemt mij angst in. Hij is maar 1,50 breed, dicht betakt met dunne twijgen.
Ja, eerst 6 meter ladder, dan erin klimmen totdat het echt te gek wordt, de top
vastbinden en afzagen en laten zakken maar die is zwaar, heel zwaar. Tja, moet
kunnen. Ik sta nog te kijken of hij wil al weten hoeveel ik reken. Met mijn
stomme kop zeg ik 15 euro per uur. Dat reken ik normaal maar in dit geval is
dat veel te laag. Dan wil hij weten hoeveel uur ik op een dag werk. Nou, zoxb4n
4 a 5 zeg ik. Hij kijkt mij minachtend aan, x93dat is ook niet veelx94, zegt hij. Kon
ik nou maar eens zeggen x93nee, ik doe het nietx94, ik baal van mijzelf en netjes
neem ik afscheid, x93tot dinsdagx94. x93Ga zelf maar 5 uur in een boom zittenx94, dxe1t had
ik moeten zeggen. Thuis, in overleg met Cokky, besluit ik dat ik het toch niet
doe. Ik bel hem wel op, morgen, of overmorgen, of maandag?