Zaterdag 23 augustus 2008.

Spanje is veranderd, dat weet ik wel maar bij het inscannen
van onze oude diaseries wordt je nog eens met de neus op de feiten gedrukt. In 1984
gingen wij voor het eerst naar Spanje. Niet omdat het ons zoxb4n aantrekkelijk
land leek maar om een emmer Alabastine antivocht verf te brengen bij een tante van
Aurora. Aangezien haar man, Mart de Ruyter, de koffietent in de duinen waar ik
werkte uitbaatte was het contact ontstaan en na een vakantiecursus Spaans
gingen we op weg naar Mirones, een klein plaatsje in de bergen bij Santander.
Langdurige grenscontrole, de pesetaxb4s, Guardia Civil met hun bijzondere hoofddeksels,
ploegen met muildieren, de smalle weggetjes, zijn verdwenen. Het was mij niet eens
opgevallen maar de Spaanse Osbornestier is tegenwoordig geheel zwart
geschilderd omdat er geen reclame langs de autosnelwegen meer gemaakt mag
worden. Er is veel romantiek verdwenen maar wat is het gemakkelijk geworden om in
Spanje te wonen. Exe9n uurtje wereldomroep is vervangen door 24 uur satelliet tv,
inclusief alle regiozenders en met de snelle internetverbinding komen we soms weken
niet meer op het postkantoor. Gelukkig hebben de Spanjaarden grote moeite met
het leren van Engels, daardoor blijft het nog net een beetje als het buitenland
aanvoelen.