Vrijdag 24 oktober 2008.

De herfstvakantie loopt ten einde. De afgelopen twee weken zijn we best veel in de gebieden van mijn ex-werkgever aan de wandel geweest maar een ex-collega boswachter ben ik niet tegengekomen. Eigenlijk had ik het ook niet echt verwacht maar je weet het nooit, er kunnen dingen veranderen. Bij mijn ouders spit ik de krantenbak door. Mijn vader heeft 17 jaar bij Staatsbosbeheer gewerkt en ontvangt als gepensioneerde tot aan zijn dood het personeelsblad van deze natuurbeheerder, x93het Stambladx94. Zelf heb ik er 25 jaar gewerkt maar als je ontslag neemt krijg je niets meer, lekker puh, dus heb ik nu wat te lezen. Altijd leuk om te zien waar de ex-collegax92s mee bezig zijn: Staatsbosbeheer voert een nieuwe huisstijl in, er komen dus bruine bordjes in de bossen in plaats van groene, en het projectteam Interne Sturing is de boswachters langs geweest. x93Ze hebben last van de toegenomen administratieve last en bureaucratie. Ze maken zich zorgen dat ze steeds meer vanachter hun bureau sturen in plaats van in het veld.x94 Tot zover is er in de 9 jaar dat ik weg ben niets veranderd. Het bestellen van de nieuwe bebording is een enorme administratieve klus, er moeten ook nieuwe visitekaartjes komen en folders. Waarschijnlijk is dus de trefkans een ex-collega tegen te komen in Spanje groter dan hier of ik moet ze eens op kantoor opzoeken maar daar heb ik eigenlijk geen zin in, ik ben liever buiten.